~Prolog~

   Siedzę już tu trzeci dzień. Boże, dlaczego on mi to robi? Nigdy nie widziałam go w takim stanie... Ciągle pijany i zdenerwowany...
 Kocham go!
Znowu przyszedł... Nie mam zamiaru go słuchać.
   -Oh, widzę że panienka się obudziła! - Powiedział Mike, mój ''chłopak''. Najchętniej dałabym mu w twarz, lecz byłam przywiązana do wielkiej belki. Czego on chce?
  - Dlaczego mi to robisz? Mówiłeś, że mnie kochasz!
  -Może... Już nie długo będziesz moja!
Bałam się go! Cholernie się go bałam. Cały czas płakałam byłam cała we krwi i siniakach. A już za chwilę mnie zabije... Super!

                       ***********************
  ~ Camille pov.~

   Martwilam się. Nie wracała do domu 3 dni, a to do niej nie podobne. Może się najebała, ale może też umarła. Muszę zacząć działać.
  -Lilly! Choć, dziś posiedzisz u Majki!
 Moja Siostrzyczka przebiegła i spojrzała na mnie tymi swoimi oczkami. Lubiła spędzać czas u koleżanki.
  -Super! - Powiedziała, co poprawiło mi humor. 
  Pół godziny później byłam u Ellie, mamy Majki. Przyjęła Lilly z czułym uśmiechem i kiwnęła do mnie głową na znak, że może u nich zostać. Trochę mnie to uspokoiło. 
  Myślałam gdzie ona może być gdy nagle ujrzałam auto Mike'a. Coś mi mówiło że on może wiedzieć gdzie jest Nicole. Wysiadlam z auta i weszłam do kamienicy, o ile nie nazwać ją ruderą. Nagle usłyszałam krzyk. To napewno Nicole.
  -Auuua! 
  - Cicho suko! - To był głos Mike'a
 Nie czekałam dłużej I wparowalam na korytarz. Lekko wychylilam się za drzwi i ujrzałam moją przyjaciółkę w podartych ubraniach, pobitą i całą we krwi. Nie wiedziałam co robić, przestraszylam się.
Mike przystawial jej nóż do głowy , jednak ona miotała się i szarpała. W końcu kopneła go prosto w jaja. On pochylił się łapiąc to miejsce i krzyknął:
-Pożałujesz! 
Wiziął do ręki pistolet i Zaczął ładować naboje. Przestraszylam się i wzięłam do ręki metalowy pręt, po czym wparowałam do pokoju i walnełąm go nim w głowę, on momentalnie stracił przytomność i upadł. Żył... Niestety..
Jednak nie tracilam Czasu na niego i czym prędzej rozwiązałam liny wiążące ręce Nicole. Jęczała, jakby ją to bolało. 
Nie pytałam o nic tylko wzięłam ją pod rękę i zaprowadziłam do samochodu, gdzie usłyszałam od niej przez smutny płacz:
-Nigdy nie zaufam mężczyznom...